Helmondse SchaakclubVerslagen van HSC 3
Ronde 5 (28 maart): HSC 3 - Zuid-Limburg 6 (door Millo Labriaire)
Zaterdag 28 maart vond plaats wat eigenlijk al op 10 januari had kunnen en moeten gebeuren. Vanuit de KNSB was toen besloten omwille van winterse weersverwachtingen de wedstrijden af te gelasten. Op de dag zelf bleek het allemaal reuze mee te vallen, maar dat is achteraf. En als je vooraf weet wat er achteraf gebeurt, hoef je natuurlijk überhaupt niet te gaan schaken. Tot zover de Cruijffiaanse beschouwingen van de aanleiding van deze inhaalronde.
Onze teamleider Arjan had op woensdag de opstelling bekend gemaakt op de groepsapp van HSC 3. Het moet op deze plaats ook maar eens gezegd; onze teamleider heeft zich dit seizoen op uitstekende wijze laten kennen als een prima organisator en inspirator binnen dit team! Waarvoor dank!
Dat de inspirerende rol van onze teamleider niet de enige factor is voor ieders persoonlijke succes, werd deze middag weer eens pijnlijk duidelijk. Vooraf kon al worden vastgesteld dat onze tegenstanders met een gemiddeld ratingverschil van +200 punten aan de strijd zouden gaan beginnen, maar daar zijn we inmiddels wel aan gewend.
Uw verslaggever was op het eerste bord neergezet en mocht een 1900+-speler gaan bestrijden met de zwarte stukken. Tijdens mijn spel herhaalde ik een mantra van Cruijff; “Als je niet ken winnen, moet je zorgen dat je niet verliest”. En zo geschiedde. Na 29 zetten moest mijn tegenstander inzien dat het verdediging van zijn doorgeschoven pion alle overige aanvalskracht uit de stelling had gehaald. Het eerste halfje was een feit.
Onze Paul op bord 6 wist een vrij solide opening op te bouwen. Hij gaf een pionnetje af en richtte zijn spel op de zwaktes in de stelling van zijn tegenstander. In een onoplettend moment ging er iets mis in de cognitieve aansturing van de witte stukken. Kort samengevat; een blunder kostte materiaal en Paul kon naar de bar voor een troostbier.
Op bord zes kwam Tim in een complexere stelling terecht. Zijn tegenstander behield uiteindelijk het loperpaar tegen paard en loper. Alhoewel dit nog geen doorslaggevend voordeel hoeft te betekenen was kort daarna de materiaalverhouding toch in het voordeel van wit en kon er een volgend punt worden bijgeschreven op het conto van de Heuvellanders.
Danny deed op bord drie wat hij het hele seizoen al doet; overtuigend winnen met zijn kenmerkende solide schaakspel. Vandaag pakte hij na de rokade meteen controle over de open e-lijn om vervolgens zijn aanval verder uit te bouwen. Zijn tegenstander kon het verdedigend uiteindelijk niet meer bolwerken. Danny is met dit resultaat de onbetwiste topscoorder van HSC 3. Proficiat Danny!
Mario speelde op bord 4. Mario kwam binnen met een in het oog springende blessure. Een van zijn vingers was gewikkeld in een indrukwekkende hoeveelheid verband. Voor een schaker is een dergelijke kwetsuur natuurlijk een behoorlijke handicap. Zeker in geval van Mario die de betreffende hand vaak uitsteekt voor zijn welbekende remiseaanbod. Zo ver kwam het vandaag niet eens. Mario verloor een stuk en een pion. Hij speelde nog lang door, maar het materiaalverschil voorspelde al de einduitslag.
Onze teamleider Arjan had zichzelf maar eens op bord 8 neergezet. Na een solide gespeelde opening ging het in het middenspel mis en mocht ook hij het punt afgeven aan de zuiderlingen. Arjan blijft hierdoor steken op nul punten in de externe competitie. In de interne competitie speelt Arjan inmiddels al aardig mee in de middenmoot, wat hoop geeft voor het volgende seizoen!
Een andere speler die dit seizoen niet tot scoren kwam is Kaushik. In de interne competitie speelt hij vaak goede partijen. Extern loopt het minder goed. Alhoewel hij zijn partijen vaak solide opbouwt gaat het toch vaak mis in het eindspel. Vandaag kon Kaushik ook weer lang weerstand bieden. De opgerukte c-pion van zijn tegenstander bleek echter te sterk.
Martijn speelde op bord 2. Zoals hij al vaker dit seizoen heeft laten zien, kan Martijn heel goed spelen tegen sterkere tegenstanders. Hij maakt weloverwogen beslissingen, waarbij hij de beschikbare tijd goed gebruikt. Ook vandaag kon Martijn gaan zitten voor een lange partij. Met goed en taai spel kon het ratingverschil van zijn tegenstander in toom gehouden worden. Een verdiend halfje was ook vandaag weer een puike prestatie.
Na een seizoen kan de balans worden opgemaakt. Met 14 bordpunten uit 56 partijen zijn we op de laatste plaats geëindigd. Maar niet met 0 punten. We mogen trots zijn op het enige matchpunt uit een zwaarbevochten 4-4 tegen Nuenen. Ook de 3½-4½ verloren wedstrijd tegen Kempen Combinatie was op zichzelf nog een goede teamprestatie. Gezien de grote krachtsverhoudingen in deze klasse is de einduitslag niet echt een verrassing. De meest positieve mededeling is dan nog deze: We hebben klassenbehoud gerealiseerd! (Maar dat komt vooral omdat er geen lagere klasse bestaat…)
Alle spelers bedankt voor jullie inzet en teamgeest; Op naar het seizoen 2026/2027…
| HSC 3 (1544) | Zuid-Limburg 6 (1740) | 2-6 |
| Millo Labriaire (1609) | Marcel Graff (1901) | ½-½ |
| Martijn de Jong (1622) | Jur Gaj (1810) | ½-½ |
| Kaushik Paradi (-) | Gerard Bischoff (1862) | 0-1 |
| Danny Oppers (1666) | Mahmoud Tafesh (1628) | 1-0 |
| Mario Adriaans (1606) | Rene Chappin (1817) | 0-1 |
| Paul Hoffman (-) | Charles Bors (1653) | 0-1 |
| Tim Otten (-) | Jeroen Custers (1654) | 0-1 |
| Arjan Heijligers (1215) | Ron Dohmen (1597) | 0-1 |
Ronde 7 (7 maart): Kempen Combinatie 3 - HSC 3 (door Millo Labriaire)
Op zaterdag 7 maart 2026 stond de 7de (en laatste) ronde van de externe competitie op het programma. Ons team werd verwacht in Veldhoven om aldaar aan te treden tegen Kempen Combinatie 3.
Veldhoven…, lekker dichtbij zou je zeggen? Toch vond onze chauffeur Ton het nodig om uw verslaggever om 10.58 uur op te halen in Helmond-Noord. En dat terwijl we pas om 13.00 uur zouden gaan schaken. Welnu, Ton is uit het tijdperk dat mannen nog hun hoed afnamen als zij een vrouw groetten. En omdat er vandaag een minuut stilte gepland stond vanwege het recent overlijden van opperschaaklegende Jan Timman, wilde Ton absoluut op tijd in het dorpshuis d’n Bond arriveren. Het zal je toch gebeuren dat je halverwege die minuut stilte de zaal binnen moet sluipen. Er moest overigens ook nog een route door Helmond worden afgelegd om een aantal andere schakers op te halen. Gelukkig is het voertuig van Ton ruim van inhoud. Dat geldt overigens ook voor het motorvolume, wat goede hoop gaf om snel en comfortabel in Veldhoven aan te komen. Dat lukte ruimschoots, wat gelegenheid gaf van een heerlijke kop koffie in gezellige ambiance te genieten. Daar druppelden ook de spelers van ons tweede team binnen, die daar geheel toevallig (?) ook een schaakduel moesten komen uitvechten.
De minuut stilte verliep niet helemaal volgens de regels van de kunst… Sommige (jongere) schakers denken blijkbaar dat je tijdens een herdenkingsmoment gewoon onderuitgezakt op je stoel kunt blijven zitten, in plaats van eerbiedig te gaan staan. En blijkbaar mocht de radio in het bargedeelte gewoon het radiojournaal blijven uitstralen. Maar goed, laten we ons richten op de zaak waar het om ging…
Na het betoonde respect aan de man die ooit om de wereldtitel speelde, konden de klokken worden ingedrukt.
Mario speelde op bord 5 een voor hem atypische partij. Na vijftien zetten was er nog niet gerokeerd en stonden er nog stukken op de onderste rij. Uiteindelijk bleef er een stelling over met paard tegen lopen en verder een tiental pionnen en twee torens, laatstgenoemden gelijkelijk verdeeld. De einduitslag was dan wel weer typisch Mario; een verdiend halfje.
Op bord 7 speelde Arjan ook al een atypische partij. Na twee uur schaken zat er nog best wat in de stelling. Een vroeg remiseaanbod had zijn tegenstander afgeslagen. Echter verloor Arjan ergens een stuk, probeerde nog tegenspel te bieden, maar verloor uiteindelijk toch.
Op bord 4 speelde onze Danny. Die dit seizoen behoorlijk wat punten haalt. Ook vandaag was hij in topvorm. Zijn tegenstander gooide meteen zijn dame volop in de aanval. De pionnen rukten fors op, zowel voor zwart als wit. Met wederzijdse promotiekansen was het tempovoordeel voor Danny. Soeverein haalde hij de winst binnen.
En dan, dames en heren, onze man op bord 8 (!!). Paul H. Hij hield heel erg lang een stabiel evenwicht in de stelling. En als onervaren beginner tegen een 1700+-speler moet je wel heel goed je best blijven doen om er iets uit te kunnen slepen. Meestal probeer je iets te forceren en verlies je dan alsnog. Maar onze Paul gooide het deze keer eens over een volledig andere boeg. Met een geslepen paardvorkje haalde hij een toren op en was het “stukken in de doos”. Gelukkig hadden teamleider, verslaggever en Paul zelve een chauffeur met veel geduld, waardoor zijn eerste officiële externe overwinning gevierd kon worden met diverse bitterballen en bier. Hulde en proficiat Paul!!
Onze nestor Ton had gekozen voor een stabiele opbouw en het zag er dan ook lang hoopgevend uit. Aangezien uw verslaggever druk was met het kleine feestje van Paul Hoffman, heeft de exacte afloop buiten beeld plaats gevonden. Naar eigen zeggen ging er volgens Ton iets fout met een dame, zoals zo vaak in een mensenleven... Op weg naar huis is Ton uitgebreid getroost en bijgestaan door zijn teamgenoten.
Uw verslaggever speelde op bord drie. De teamleider had aangegeven dat deze degradatie ten opzichte van de gebruikelijke positie wel een winstverwachting met zich meebracht. Maar dat was wel erg simpel gedacht. Na een stormachtige opening had ik een paard en twee pionnen tegen een toren. Mijn tegenstander probeerde op allerlei manieren om mijn stelling binnen te dringen, maar slaagde niet. Nadat hij een remise weigerde, speelde ik 16 foutloze zetten. Blijkbaar was hiermee voldoende bewijs geleverd en bood mijn tegenstander alsnog remise aan. Gezien het ratingverschil van een slordige tweehonderd punten kon ik met genoegen naar de bar.
Op bord 1 speelde Kaushik. Zijn tegenstander speelde een fianchetto-opening, waarbij Kaushik uiteindelijk een pion verloor. Het nimmer aflatende aanvalsspel van zijn tegenstander was uiteindelijk niet meer te verdedigen. Na drie uur spelen moest hij capituleren.
De langste partij van de dag was voor Martijn. Op een of andere manier heeft hij altijd de langst durende partij. En ook vaak een spectaculaire en spannende. Deze middag koos Martijn voor de dubbele fianchetto met zwart. Uiteindelijk ontstond er een scherpe stelling met drie pionnen tegen een loper. Meer dan een remise kreeg hij er niet uitgesleept. Ook hier was het ratingverschil dusdanig dat Martijn meer dan tevreden kan zijn met het resultaat.
Met een einduitslag van 4½-3½ is er weliswaar (nipt) verloren, maar mag er toch met enige trots op deze middag worden teruggekeken. Zeker afgezet tegen het feit dat we vandaag meer bordpunten hebben gescoord dan de afgelopen drie wedstrijden bij elkaar opgeteld.
Aan de bar van dorpshuis d’n Bond zijn de prijzen klein en is de gastvrijheid groot. Daar werd dan ook dankbaar gebruik van gemaakt.
Ondanks dat dit de laatste ronde was, is er toch nog een mogelijkheid om het seizoen positief af te sluiten. Er staat namelijk nog een inhaalwedstrijd gepland tegen Zuid-Limburg 6.
| Kempen Combinatie 3 (1782) | HSC 3 (1540) | 4½-3½ |
| Pieter de Visser (1803) | Kaushik Paradi (-) | 1-0 |
| Carlo Assink (1811) | Martijn de Jong (1622) | ½-½ |
| Loek Overes (1791) | Millo Labriaire (1609) | ½-½ |
| Fred Das (1891) | Danny Oppers (1666) | 0-1 |
| Frank Rombouts (1785) | Mario Adriaans (1606) | ½-½ |
| Johan Raap (1688) | Ton in 't Veen (1519) | 1-0 |
| Rolf Bennik (1755) | Arjan Heijligers (1215) | 1-0 |
| Peter Paridaans (1729) | Paul Hoffman (-) | 0-1 |
Ronde 6 (7 februari): HSC 3 - Maastricht 3 (door Millo Labriaire)
Zaterdagochtend begon met zonnestralen die de komst van de lente leken aan te kondigen. Begeleid door dit buitengewoon prettige buitenactiviteitenweer, verliet uw verslaggever per fiets zijn vrolijk gestemde gezinnetje om de rest van de middag in een donkere schaakzaal te verblijven. In die schaakzaal was het meubilair al netjes opgesteld voor onderbrenging van 48 schakers. Onze schaakzaal is nét groot genoeg voor dit aantal, dus na wat schuiven en herinrichten stond alles zoals het moet staan. Ook het barpersoneel had zich deze keer goed voorbereid en alvast een groot vat koffie op een serveertemperatuur van 83°C gebracht. Dat dit een broodnodig verbeterpunt in de service betreft kunt u nog nalezen in het vermakelijke verslag op de website van Dubbelschaak ’97 over de wedstrijd tegen HSC 1 op 24 november van het verleden jaar.
Opdracht van de teamleider was om de 6½-1½ en 7-1 nederlagen van de afgelopen tijd te doen kunnen vergeten. Dat moest tegen Maastricht 3 (de voorlaatste in de stand) toch echt beter kunnen, zou je zeggen. En toch liep alles anders…
Het duurde niet lang voordat onze tegenstanders aanwezig waren. De zuidelijke klanken waren onmiskenbaar, waardoor onze teamleider de kennismaking kon doen zonder de gebruikelijke controlevraag; “zijn jullie ….?” Alleen het verschil tussen team één en drie moest nog wel even worden gedefinieerd.
Als eerste ging het mis bij onze teamleider. Arjan kon ook vandaag geen verandering brengen in zijn scoringconstante van dit seizoen. Na twintig minuten spelen was het al gebeurd. Door onnauwkeurig (of was het zelfs roekeloos…?) schaak kreeg de tegenstander het eerste punt in zijn schoot geworpen.
Onze door de wol geverfde senior Ton was het volgende slachtoffer van de mannen uit Mosa Trajectum. Ton moest fors in de verdediging om geen materiaal te gaan verliezen. Als het gaat om verdedigingen op zwaktes te kunnen beoordelen zijn de mannen uit de stad van de Kazematten* uiteraard historisch in het voordeel. Een aanval van een toren leidde tot een verdediging die een dame kostte. Het is een korte samenvatting van een partij waar de verhoudingen genuanceerder lagen dan de uitslag doet vermoeden. Vraagt u Ton er maar eens naar, hij zal het u vriendelijk en begripvol (want dat is hij) uit de doeken doen.
*Mocht u ooit eens Maastricht bezoeken zonder dat u een dagtaak heeft aan het spelen van schaakpartijen op het BPB Limburg Open, dan is deze historische site een bezoek overigens meer dan waard.
Uw verslaggever deed zelf ook een duit in het zakje als het gaat om onnodig verliezen. Na een briljant gespeelde opening (al zeg ik het zelf) kon ik een pion veroveren. Deze voorsprong trachtte ik gestaag uit te bouwen. Toen ik een vervelende (en onnodige) paardvork over het hoofd zag, was mijn tegenstander er als de kippen bij om het punt bij te schrijven.
Tim speelde weliswaar een langere partij dan bovengenoemden, maar zijn verlies werd al geruime tijd aangekondigd door de materiaalvoorsprong die zijn tegenstander had kunnen bereiken. Tim had in de opening centrumactiviteit tegen de dubbele financhetto van zijn tegenstander. Dit zag er goed uit voor onze Tim. Maar op een of andere manier verzuimde hij dit voordeel uit te bouwen. Met een koning en een toren tegen een armada van Mosasauriërs moest hij uiteindelijk opgeven.
Paul trok ferm ten strijde en bezette met twee paarden het centrum. Het zag er na een tiental zetten hoopgevend uit. Een half uurtje later stond hij drie pionnen achter, waarbij ook zijn monarch nog als een ceremonieel staatshoofd zonder macht in het midden stond. Na nog wat schermutselingen en schijnaanvallen was alle reserve opgebruikt en kon de volgende nul op het scorebord genoteerd worden.
De tegenstander van Mario maakte voor de partij een duidelijk statement door een blikje Red Bull demonstratief naast het bord te plaatsen. Blijkbaar hebben ze ook in de oudste stad van Nederland al kennisgenomen van de lange en uitputtende partijen die Mario doorgaans speelt. Mario probeerde nog protest aan te tekenen door te wijzen op het feit dat enkele ingrediënten van deze drank op de dopinglijst staan. Het mocht allemaal niet baten - Mario werd genadeloos onder handen genomen. Waar hij in het begin nog kranig tegenstand bood, werd zijn stelling langzamerhand steeds minder. Zijn tegenstander begon de onsamenhangende stelling onder vuur te nemen. Onder die druk begon Mario meer en meer foutjes te maken. Tot slot liet hij her en der wat stukken ongedekt over het bord slingeren, waarna ook hem enkel opgave restte.
Onze invaller Thimo-Dayo op bord 8 ging voortvarend van start en had aanvankelijk een vrij stabiele stelling. Maar ook hier ging het mis. Uw verslaggever trof na de partij een bord aan met bijeen geschoven stukken, waardoor ik een diepgaandere analyse schuldig moet blijven.
Als laatste was onze Martijn aan het spelen. Een van de weinige HSC 3'ers met een ongeslagen status in thuiswedstrijden. Op hem rustte dus inmiddels de zware taak om de eer van het team te redden. Want de oplettende lezende en meetellende wiskundigen onder u hebben vastgesteld dat het inmiddels 0-7 stond in het voordeel van de Zuiderlingen. Martijn was onze laatste kans om iets terug te doen. Hij had een stelling bereikt waarin hij een toren achter stond, maar een gigantische aanval kon openen op de open lijn van de vijandige koning. Zijn tegenstander verbruikte bakken met tijd om het juiste tegenspel te vinden. Nadat de indirecte matdreigingen waren gepareerd met het teruggeven van materiaal ontstond een hyperscherpe stelling. Een zwarte centrumpion dreigde te promoveren. Maar het manoeuvreren naar winst bleef moeilijk. In het slot van de partij werd de druk op Martijn nog eens extra opgevoerd door een tiental toeschouwers die, in een verder bijna lege zaal, de strijd om het laatste punt live wilden meemaken. Na meer dan vier uur schaken wist Martijn een zwaarbevochten halfje op het scorebord te krijgen. Hij is nu de enige HSC 3'er met ongeslagen status bij een volledige opkomst in thuis gespeelde wedstrijden in het seizoen 2025-2026. Ja, ja, leest u voorgaande zin nog maar eens rustig een keertje of twee.
Einduitslag: één keer lange rokade, twee keer korte rokade en één (!) remise.
De lezer dezes zal begrijpen dat enkele van de teamleden rechtstreeks naar huis zijn gegaan om zich te laten troosten door moeder de vrouw, of andere huisgenoten. Enkele anderen verkozen het om hun verdriet de delen met andere aanwezige schakers, dan wel hun toevlucht te nemen tot diverse alcoholhoudende dranken.
| HSC 3 (1525) | Maastricht 3 (1612) | ½-7½ |
| Millo Labriaire (1619) | David Bernstein (1701) | 0-1 |
| Mario Adriaans (1613) | Rezar Dominguez (1767) | 0-1 |
| Martijn de Jong (1619) | Jos Uiterwijk (1656) | ½-½ |
| Ton in 't Veen (1554) | Jack van den Akker (1632) | 0-1 |
| Arjan Heijligers (1219) | Peter Vanderheijden (1603) | 0-1 |
| Tim Otten (-) | Ton Leenen (1585) | 0-1 |
| Paul Hoffman (-) | Harry Nietsch (1590) | 0-1 |
| Thimo-Dayo van Kemenade (-) | Björn van den Berg (1360) | 0-1 |
Ronde 4 (13 december): Blerick 3 - HSC 3 (door Arjan Heijligers)
Op 13-12-2025 speelden we tegen Blerick. Om 12.00 uur begonnen we.
Vooraf dacht ik, het gaat goed. Ik had mijn team bij elkaar. Echter op donderdag meldde Jos zich helaas niet fit af. Op donderdagavond heb ik nog verschillende mensen gebeld. Echter, ik kon niemand vinden die beschikbaar was. Gelukkig was Ton Hageman vrij en gelukkig kon en wilde hij wel bij ons invallen.
Hij kreeg van mij bord 1. Ton H speelde een solide partij. Het ging gelijk op, echter in de eindfase maakte zijn tegenstander een fout en ijzersterk als Ton H meestal in de eindfase is, was hij dat nu ook. Hij benutte deze kans en hij won de wedstrijd.
Op bord 2 speelde Millo. Hij speelde goed, had zelfs winkansen, maar verloor toch uiteindelijk zijn partij.
Op bord 3 deed Kaushik zijn uiterste best, maar hij kon het niet winnen.
Op bord 4 speelde Mario. Hij speelde naar eigen zeggen degelijk en dwong een remise af.
Op bord 5 had Martijn winstkansen, maar kon het niet verzilveren.
Op bord 6 stond het redelijk in evenwicht totdat Ton V onnodig een toren verloor en daarna ook zijn partij.
Op bord 7 maakte ik in het begin een prachtige wedstrijd en zette de partij naar mijn hand. Ik zette de tegenstander onder druk. Ik had in deze partij zelfs door kunnen drukken en de partij kunnen winnen. Ondanks dit, en dat mijn tegenstander de wedstrijd kantelde en ik een stuk achter kwam, kwam ik toch in het eindspel terecht. Ik heb nog remise aangeboden, maar hij deed dat niet. Uiteindelijk verloor ik de partij.
Op bord 8 deed Tim wat hij kon, maar ja tegen een 1700 speler had hij geen schijn van kans, maar hij was trots, en ik ook, op wat hij heeft laten zien.
Je kunt zeggen 6½-1½ verloren, kansloos. Maar ja, we hebben tegen een op papier beter geratet team toch ook op drie borden winstkansen gehad. We zijn in ieder geval strijdend ten onder gegaan.
| Blerick 3 (1611) | HSC 3 (1565) | 6½-1½ |
| Danny Boskemper (1854) | Ton Hageman (1698) | 0-1 |
| Axel Plate (1609) | Millo Labriaire (1634) | 1-0 |
| Erik van den Boogaart (1825) | Kaushik Paradi (-) | 1-0 |
| Rob Haarsma (1674) | Mario Adriaans (1611) | ½-½ |
| Hartmut Anders (1648) | Martijn de Jong (1652) | 1-0 |
| Daniil Kurys (1275) | Ton in 't Veen (1596) | 1-0 |
| Jeroen van Diek (1313) | Arjan Heijligers (1200) | 1-0 |
| Gabor Kapusi (1693) | Tim Otten (-) | 1-0 |
Ronde 3 (22 november): HSC 3 - Gardé 2 (door Millo Labriaire)
Als vervangend teamleider had ik de zware taak om de 6½-1½ nederlaag uit de vorige speelronde te doen vergeten. In bepaalde zin is dat gelukt…
Bij aankomst in ons speellokaal bleek de zaal, wederom, erg krap voor het huisvesten van drie thuisspelende teams. De voor wedstrijdschaak volledig overbodige aanwezigheid van bartafels en hoog zitmeubilair, was niet praktisch bij het indelen van de zaal. Met flink wat pas- en meetwerk konden er uiteindelijk 24 borden worden opgesteld.
Op bord acht speelde Mart Zuijdgeest van Gardé alsof Napoleon tegen Lazare Hoche aan het schaken was, waarbij hij gedacht moet hebben “N'interrompez jamais un ennemi qui est en train de faire une erreur.” Na 35 minuten zag het bord eruit als Waterloo in 1815 en kon onze Tim opgeven.
Op bord zeven speelde Myrna. Zij werd 24 uur voor aanvang als reservespeler aan het team toegevoegd. Waarvoor overigens hulde! De partij van Myrna was vrij snel in ons nadeel beslist. Nog voordat uw verslaggever zich een beeld kon vormen van de schaaktechnische verwikkeling stond ook deze nul al op het scorebord. Ik weet niet of de beperkte voorbereidingstijd heeft bijgedragen aan het resultaat, maar een tegenstander met bijna 1700 ratingpunten is mogelijk (nu nog) een te grote uitdaging.
Ton en zijn tegenstander leken te hebben besloten dat de rokade een volledig overbodige snuisterij is in het schaak. Met de koningen in het centrum zetten zij vrolijk het hele bord in brand. Uiteindelijk verloor Ton een loper, waardoor ook hier alleen nog het formele handen schudden te doen was.
Jos Pieters kwam niet echt in zijn spel en moest lijdzaam toezien hoe zijn tegenstander een vrije randpion creëerde. Ook met de best mogelijk denkbare verdediging was hier niets meer te redden. En dus kon ook Jos zich voegen in een steeds groter wordende groep teleurgestelde HSC 3'ers.
Mario Adriaans speelde een goede partij. Althans tot op zeker moment… In het eindspel had zijn tegenstander weliswaar een pionnetje meer, maar zonder zicht op een doorbraak. Mario’s paard leek te lijden onder dezelfde klachten als Ozosnel (*) en verliet zonder aanleiding de plek waar hij had moeten blijven. Mario moest vervolgens toezien hoe zijn tegenstander kon gaan promoveren en gaf op.
*Voor de niet-Sinterklaasjournaalkijkers: Het paard van Sinterklaas (Ozosnel) lijdt plotseling aan een onbegrijpelijk verlies van richtingsgevoel waardoor de nachtelijke escapades van de Sint hilarische en dramatische gevolgen hebben.
De nieuwkomer Kaushik laat in de interne competitie zien dat hij een aardig potje schaak speelt. Ook op bord 1 wist hij met de zwarte stukken goed tegenstand te bieden aan de routinier Coen Winters. Toen Coen laat in het middenspel een prachtige paardvork op het bord toverde, stortte de stelling echter volledig in.
Tot zover de zes (!) verliespartijen... Winstpartijen waren er deze dag niet, dus rest slechts nog de vermelding van twee verdienstelijke remises.
Uw verslaggever speelde met wit tegen Erwin Talpe. Erwin nam iedere gelegenheid te baat om stukken te ruilen. Hierdoor bleef na 35 zetten een stelling over met voor beiden zeven pionnen en een toezichthoudende monarch. Nadat ik eerder al een aanbod tot remise resoluut had geweigerd, moest ik na 48 zetten uiteindelijk toch instemmen met een halfje.
Ook Martijn leverde zijn bijdrage aan het redden van de eer. Lang bleef de partij redelijk in evenwicht, waarbij Martijn zijn voordeel niet echt kon verzilveren. Uiteindelijk eindigde hij met materiaalachterstand, maar kon eeuwig schaak blijven geven.
Tja, 1-7 moeten invullen op een wedstrijdformulier is geen pretje. Maar tegen een team dat zeven spelers kan opstellen die ieder afzonderlijk een hogere rating hebben dan onze sterkste speler, is dik verliezen wel natuurlijk wel een logische uitslag.
| HSC 3 (1622) | Gardé 2 (1778) | 1-7 |
| Kaushik Paradi (-) | Coen Winters (1886) | 0-1 |
| Millo Labriaire (1627) | Erwin Talpe (1822) | ½-½ |
| Martijn de Jong (1638) | Paul Harperink (1791) | ½-½ |
| Mario Adriaans (1618) | Maarten Aders (1770) | 0-1 |
| Jos Pieters (1606) | Peter Thijssen (1760) | 0-1 |
| Ton in 't Veen (-) | Karl Raemakers (1725) | 0-1 |
| Myrna van den Bungelaar (-) | Steven Heesakkers (1694) | 0-1 |
| Tim Otten (-) | Mart Zuijdgeest (-) | 0-1 |
Ronde 2 (1 november): De Combinatie 3 - HSC 3 (door Arjan Heijligers)
Op 1-11-2025 gingen we vol goede moed naar Asten. We hadden immers het mooie gelijkspel tegen Nuenen al in handen. Naar de plaats waar ik geboren en getogen ben. In de auto grapte ik nog of iedereen scherp was. Jos zei daarop zo scherp als een mes. Nou als Jos dat zegt. Echter het verliep geheel anders.
Op bord 1 speelde Kaushik. Hij deed natuurlijk zijn best, maar door een fout met zijn toren verloor hij. Hij speelde voor het eerst extern. Maar hij is een goed schaker. Vandaar bord 1. Ik vroeg hem ook hoe het bevallen was. Hij verloor natuurlijk, maar gaf wel aan dat dit zijn niveau was.
Op bord 2 zat Jos die het wel probeerde, maar door een stuk weg te geven verloor hij zijn partij.
Op bord 3 probeerde Ton wat hij kon, maar zijn tegenstander wist overal antwoord op. Naar eigen zeggen werd Ton ook verslagen omdat de ander beter was.
Mario op bord 4 maakte er een spannende partij van. De langste van allemaal. Hij kwam ook voor, maar doordat zijn tegenstander geen fouten meer maakte, werd het remise.
Danny op bord 5 was de kortste partij. Datgene wat-ie pas geoefend had kreeg hij tegen zich. Hij kon dit ook makkelijk bestrijden en het was volgens hem en de korte tijd die hij nodig had, dan ook een makkie.
Myrna op bord 6 had ik laten invallen. Ze had het moeilijk tegen iemand die niet meer werkte, maar schaakte in Asten, Deurne en Weert. Myrna deed voor het eerst extern mee, vond het spannend. Ze heeft haar best gedaan en ik vind het natuurlijk fijn dat ze is ingevallen. Ze verloor de partij wel.
Op bord 7 begon ik. Ik begon al slecht. Ik gaf al vroeg een paard weg. Ik speelde slecht, maakte verkeerde beslissingen. Niet mijn niveau. Maar ja het leven van een schaker gaat op en af. Van goed tot een prutser. En vandaag was ik een prutser en verloor dus.
Dan onze Benjamin Tim. Hij was al later doordat het verkeer tegen zat. De tegenstander zette de klok al aan. Toch gedurende de partij was het in evenwicht. Tim bood daarin al remise aan. De tegenstander wou nog even verder spelen en uiteindelijk verloor Tim de partij.
We verloren de wedstrijd uiteindelijk met 6½-1½. Ach ja, het positieve hieraan is, weer een ervaring rijker.
| De Combinatie 3 (1533) | HSC 3 (1521) | 6½-1½ |
| Bart van Bussel (1711) | Kaushik Paradi (-) | 1-0 |
| Arie van den Boomen (1634) | Jos Pieters (1606) | 1-0 |
| Remco Wever (1657) | Ton in 't Veen (-) | 1-0 |
| Kevin Tinnemans (-) | Mario Adriaans (1618) | ½-½ |
| Maarten Schlangen (1517) | Danny Oppers (1658) | 0-1 |
| Noud Weren (-) | Myrna van den Bungelaar (-) | 1-0 |
| Rini de Greef (1200) | Arjan Heijligers (1200) | 1-0 |
| Jos Schlangen (1478) | Tim Otten (-) | 1-0 |
Ronde 1 (4 oktober): HSC 3 - Nuenen 1 (door Arjan Heijligers)
Voorafgaand dachten we: waarschijnlijk hebben we geen schijn van kans tegen een op papier veel betere tegenstander. Immers als je de ratings vergelijkt. Bij ons hebben er drie zelfs geen rating. Dan is het gemiddelde van ons 957 tegenover 1711.
Op bord 1 speelt Millo tegen Driessen, teamleider. Met een rating van 1824 en Millo heeft een rating van 1620. Hij keek mij aan met een gezicht van wat doe je mij aan 😉. Ik zei ja ik wil op bord 1 mijn beste speler hebben. Maar Millo speelt een gedegen solide partij. Met stabiel spel weet hij een mooi evenwicht te laten ontstaan. Zijn tegenstander heeft veel tijd nodig. Millo zit ruim in de tijd, toch besluiten ze tot een remise. Ik heb Millo daarna gesproken en gevraagd heb je de partij niet alsnog kunnen winnen, je zat immers ruim in de tijd. Op dat moment stonden we een punt voor. Millo wist dat en zei ja, het is toch een 1800-speler en het is mooi zo. En Millo je hebt groot gelijk. Een remise tegen zo’n speler. De complimenten van je teamleider.
Op bord 2 speelt Jos Pieters een mooie stabiele en evenwichtige partij. Na een bijzonder gelijkopgaande partij tegen Peter Paul Geluk, ook op het eind nog steeds remisestelling. Jos kwam naar mij toe, immers de tegenstander bood remise aan. Ik adviseerde Jos dat aan te nemen en zo geschiedde. Ook jij Jos de complimenten van de wedstrijdleider.
Op bord 3 speelt Ton in ‘t Veen tegen Koos Rademaker. Koos heeft een rating van 1757. Koos komt een stuk voor maar het duurt heel lang voordat hij de partij weet te verzilveren. Pas op het eind, als Koos een pion weet de promoveren tot dame, geeft Ton na 4 en een half uur op. Ondanks het verlies Ton, toch nog knap dat je het zo lang volgehouden hebt.
Op bord 4 speelt Martijn de Jong een spannende partij. Hij vertelt mij van tevoren i.v.m. de kinderen een zware ochtend gehad. Ik zeg oké maar ben je er klaar voor? Hij zegt ja hoor, als ik er zit, ben ik gefocust. Dat blijkt want hij wint zijn partij. Complimenten van de wedstrijdleider.
Op bord 5 speelt Danny Oppers een korte partij. Zijn tegenstander ziet mat-in-1 niet en Danny wint zijn partij. Goed gedaan Danny.
Op bord 6 speelt Paul Hoffman tegen Jan Spruijt. Paul speelt agressief in ‘t begin. Hij gaat vroeg in de aanval, komt snel achter. Hij weet dat ook niet goed te maken is en verliest de partij.
Ikzelf speel op bord 7. Eigenlijk hetzelfde verhaal als bij Pauls partij. Ik word te ongeduldig, denk iets te forceren, maak een denkfout, beland in een vork, verlies daardoor een stuk, kom dat ook niet meer te boven, verlies daarna nog wat pionnen en uiteindelijk geef ik op. Helaas.
Op bord 8 maakt Tim Otten zijn debuut. In ‘t begin staat hij een pion achter, echter gaandeweg de partij gaat hij beter spelen dwingt de tegenstander in de hoek en met een schitterende koningsaanval wint hij zijn partij. Knap hoor Tim!
Al met al ben ik een tevreden teamcoach die echt trots is op zijn team. 4-4 tegen een op papier veel sterker team. Wat zullen we nog gaan betekenen in de rest van de competitie? Wie weet, maar ik heb vertrouwen. Overigens was het wel mooi dat de teamleider van Nuenen zei dat ze hadden moeten moeten winnen. Maar ja, ze hadden niet op een sterk HSC 3 gerekend.😁
| HSC 3 (1532) | Nuenen 1 (1711) | 4-4 |
| Millo Labriaire (1620) | Leon Driessen (1824) | ½-½ |
| Jos Pieters (1594) | Peter Paul Geluk (1782) | ½-½ |
| Ton in 't Veen (-) | Koos Rademaker (1757) | 0-1 |
| Martijn de Jong (1590) | Edwin van den Oetelaar (1712) | 1-0 |
| Danny Oppers (1655) | Hans Keijzers (1742) | 1-0 |
| Paul Hoffman (-) | Jan Spruijt (1715) | 0-1 |
| Arjan Heijligers (1200) | Reinder de Boer (1621) | 0-1 |
| Tim Otten (-) | Dick Warbout (1531) | 1-0 |
