Helmondse SchaakclubVerslagen van HSC 2
Ronde 7 (7 maart): Kempen Combinatie 2 - HSC 2
| Kempen Combinatie 2 (1812) | HSC 2 (1888) | 5-3 |
| Angel van Beek (1848) | Paul van Asseldonk (1997) | 0-1 |
| Philip van Gils (1911) | Hans Nacinovic (1902) | ½-½ |
| Jeroen Beerens (1827) | Jean-Paul Fransen (2052) | 0-1 |
| Hans Brave (1824) | Roel van de Donk (1856) | ½-½ |
| Ronny van den Boomen (1837) | Retze Faber (1969) | 1-0 |
| Rik van der Looij (1802) | Joost Rutten (1834) | 1-0 |
| Wim van de Vondevoort (1775) | Rob Bakels (1762) | 1-0 |
| Louis Sommen (1670) | Ton Hageman (1732) | 1-0 |
Ronde 6 (7 februari): HSC 2 - Litho Knights 1 - One man to rule them all and in the darkness – bind them! (door Retze Faber)
Ja lieve mensen, daar zijn we dan weer – het snaveltjeskwartier. Nou ja – het schaakverslag van het gezelligste team van Helmond – HSC 2.
Afgelopen zaterdag mochten we het thuis opnemen tegen de siliconen tijgers van ASML en dat was erg toevallig, want de dinsdag ervoor had ik diverse knights al gezien bij de avondcompetitie van HSC B. Die liep toen niet geweldig af voor de ridders van de wafersteppers, dus ik hoopte natuurlijk dat dat weer zo zou uitpakken!
Nu was het wel zo dat wij in onze opstelling het zonder veteranen-IM, ratingstijger van de maand en schwindelkoning JP moesten doen. En ook praeses – altijd goed voor een punt – Hans N, was niet van de partij. Zou het dan toch een succes kunnen worden?
Al snel bleek JP niet alleen over schaakkunsten te beschikken, maar ook over diepere inzichten in de relatie tussen wetenschap en schaak. Vlak voor de wedstrijd zei hij namelijk “grappig dat één man in ons team meer weet van de ASML-techniek, dan dat hele team bij elkaar”.
Ik had die woorden nog niet helemaal laten bezinken, maar toen ik na een zet of 8 opstond van mijn partij, bleek dat de bedoelde persoon - IEEE prijswinnaar, hoogleraar-by-day, chess-player-by-night (nee, niet knight!) – Marcel Pelgrom, het bord al had opgeruimd! Zijn tegenstander was waarschijnlijk zo onder de indruk dat hij het bord met een legende mocht delen, dat het in een zucht en een vloek voorbij was!
Achteraf hoorden we van Marcel dat het in totaal 10 zetten had geduurd...
1-0 voor Helmond-de-gekste
Niet veel later zag ik op ons laatste bord dat onze Nestor het weer eens erg goed deed. Hij was in een paard-tegen-lopereindspel beland met twee pionnen meer. Het feit dat zijn tegenstander een loper had, die geen enkele pion van Ton kon aanvallen, hielp natuurlijk ook niet echt mee. Degelijk en gedegen bleef Ton de degens kruisen tot het doek gevallen was.
2-0 voor Kattegat
Nu was ik intussen diep in mijn eigen partij beland – vechtend voor mijn schaakleven – en daardoor miste ik wat op bord 5 & 6 gebeurde. Wat ik dacht dat solide, fijne stellingen waren voor Joost en Wilfried, bleek waarschijnlijk toch niet genoeg voor de winst en beiden sloten zij af met remise.
3-1 voor ons Kattenmepper 2-team
Het volgende bord dat klaar was, was het mijne. Ik kreeg een erg leuke opening tegen – een zogenaamde a3-Siciliaan aka Mengarini – waardoor ik op zet 3 al uit boek was en op mijn eigen schaaktalent was aangewezen. Dat liet me op deze geliefde zaterdag een beetje in de steek.
Ook al deed ik “gewone” zetten, voelde ik me toch positioneel verloren na een zet of 15. Toen mijn tegenstander dat voordeel echter omzette in de winst van een kleine kwaliteit, begon ik weer wat op te leven. Ik kreeg tenminste weer spel!
Na een leuk kwaliteitsoffer van mijn kant – tja, ik had nog niet genoeg weggegeven – kon ik afwikkelen naar een gewonnen eindspel, maar mispakte me nog even en wikkelde dus af naar een gelijk eindspel.
3½-1½ voor de Helmondaren
De winst was nu redelijk dichtbij. Maar zouden we die ook binnen gaan halen?
Rob stond op bord 7 compleet verloren en zowel Paul als Pascal stonden een pion achter in stellingen met kansen.
Rob had zoals gewoonlijk weer eens een partij gespeeld van van-dik-hout-zaagt-men-plankenniveau. Hij had zijn koning van e8 naar h7 gewandeld om zijn toren op h8 te kunnen vrijspelen. Zowel hij als zijn tegenstander hadden een gedekte vrijpion op de 2e respectievelijk 7e rij en er was een pionnenstructuur van lik-mijn-vestje.
Toen zijn tegenstander als eerste de vrijpion kon verzilveren voor ein schönes Fraulein, leek het doek gevallen voor onze dappere strijder. Maar zoals gewoonlijk – vlak Rob niet uit! Met een niftig pionzetje maakte hij een dameruil met schaak mogelijk, waardoor hij plots een toren voor kwam te staan! De schwindel was compleet 😊
4½-1½ voor de Keiebijters
De overwinning was binnen – nu was alleen nog de vraag of het een klinkende zou worden of een nipte.
Aan bord 1 was intussen Pascal aan de slag. De opening was prima verlopen, maar ergens in het middenspel was er een pion afgesnoept door zijn handige Knight Rider. Die had echter een klein ding vergeten – Pascal speelt het liefst met een pion minder! Onze offeraar pur sang, El Rey de gambito, heeft namelijk ruimte nodig om zijn aanvalsplannen uit te kunnen voeren. Die klote-pionnen staan alleen maar in de weg!
Dus zogezegd – zo gedaan. De zware stukken werden gemobiliseerd en toen Pascal ook nog zijn loper erbij haalde en de koningsvleugel open stampte, was onze Knight uit zijn harnas geveegd.
5½-1½ voor de Kattenbrigade
Als laatste was Paul op bord 2 nog bezig. Hij had met wit zijn stelling heel langzaam opgebouwd en geprobeerd was ruimte te pakken, want Paul is verdraaid verzot op ruimte. Tijdens al dat manoeuvreren was zijn tegenstander er echter in geslaagd een pionnetje af te snoepen en vanuit mijn ooghoeken zag ik dat Paul hierdoor wakker schrok.
Het rustig manoeuvreren was afgelopen. Wat denk jij me wel – moet ie gedacht hebben.
Toen zijn tegenstander ook nog eens zijn zwarte loper afgaf (hoe ironisch – een Knight die zijn Draak opgeeft) werd diens stelling een gatenkaas van jewelste. Tja – als je nog meer ruimte opgeeft, dan zal Paul die nemen! Langzaam maar zeker wrong hij zijn tegenstander verder uit, tot deze zijn helm afzette en een diepe buiging maakte. Ik staak de strijd, oh edele krijger.
6½-1½ voor de ridderbeslechters uit Helliemond
| HSC 2 (1843) | Litho Knights (1795) | 6½-1½ |
| Pascal Boudewijns (1902) | Joshua Coronel (2072) | 1-0 |
| Paul van Asseldonk (1987) | Marcos Ivan Quintana Hernandez (1918) | 1-0 |
| Retze Faber (1930) | Ralf Weijers (1950) | ½-½ |
| Marcel Pelgrom (1809) | Adrian Siminciuc (1666) | 1-0 |
| Joost Rutten (1840) | Nuwan Liyanage (1648) | ½-½ |
| Wilfried van de Kimmenade (1810) | Krithik Gujran (1609) | ½-½ |
| Rob Bakels (1752) | Pepijn van Hees (1689) | 1-0 |
| Ton Hageman (1716) | Anderson Nascimento (1808) | 1-0 |
Ronde 4 (13 december): De Vughtse Toren 1 - HSC 2 (door Rob Bakels)
Op zaterdag 13 december trokken 8 HSC'ers richting Vught om daar partij te geven aan hun 1e team.
We begonnen zeer sterk. Joost op bord 8 speelde met zwart en kwam een beetje onder druk. Gelukkig kwam hij daar in het verloop van de partij ook makkelijk onderuit. Een ver doorgeschoven witte pion op d6 ging er vrij snel vanaf. Daarna had Joost een mooi paardoffer wat de tegenstander een kwaliteit kostte. Niet lang daarna gaf zijn tegenstander er de brui aan, 0-1.
Hans volgde snel met een overwinning. In het middenspel schakelde Hans de dame van de tegenstander uit door deze naar a3 te dwingen. Alle velden waar de dame naartoe kon waren verdedigd door Hans zijn stukken. De dame van Hans en zijn mooie stukken zorgden ervoor dat zijn tegenstander na een fraaie paardzet moest opgeven vanwege kwaliteitswinst, 0-2.
Retze was de volgende die een winst kon bijschrijven. Vanuit de opening had Retze een enorme druk op f7. Net voordat zijn tegenstander kort wilde rokeren, kon Retze met zijn loper of f7 nemen. Weg rokade en een mooie pion. Zijn tegenstander probeerde nog wel wat, maar na een kwaliteitswinst was de overwinning binnen, 0-3.
Daarna was ik aan de beurt, helaas zonder overwinning. Ik schaakte mijn tegenstander helemaal overhoop en iedereen, ook ikzelf, dacht aan een mooie overwinning. Helaas, vlak voor mijn tegenstander mat dreigde te gaan, trapte ik in een penning die mijn dame wist te veroveren, 1-3.
Paul op bord 2 nam het 4e punt voor zijn rekening. Ik vond Paul heel de partij minder staan, Paul vond overigens van niet. Echter na een schaak met Dc5 moest de koning de hoek in op h1. Met zwarts paard op e4 dreigde de klassieke variant met Pf2+ en stikmat op f2. Wit moest een kwaliteit geven en niet veel later had Paul een punt op zak, 1-4.
Vervolgens remiseerde Roel. Die partij is nooit boven de remisemarge uitgekomen en iedereen kon zich wel vinden in dit resultaat, 1.5-4.5.
Ook Wilfried had een remiseachtige partij. Echter bij de laatste ruilzetten kwam hij een pion achter en zijn zwarte paard kwam op d1 uit. Dit paard kon vervolgens alleen nog naar d3 maar wits loper op c4 kon dit paard oppeuzelen en zo zou wit 2 pionnen voor komen. Wilfried wachtte dit niet af en gaf op, 2.5-4.5.
Als laatste was Pascal bezig. Pascal stond vanuit de opening direct veel beter. Hij zorgde ervoor dat zwart zijn loper op c8 niet kon ontwikkelen en ik dacht dat hij dit makkelijk over de streep zou trekken. Pascal had echter andere plannen in zijn laatste externe partij van dit jaar. Hij offerde een dame om die met een paardschaak terug te winnen. Hij dacht dat hij 3 pionnen voor zou komen tegen een stuk van zijn tegenstander. Helaas rekende Pascal niet goed. Hij kwam wel 3 pionnen voor maar tegen 2 volle stukken. Pascal rechtte zijn rug na deze tegenvaller. Echter toen zijn tegenstander de winst leek te ruiken bood hij ineens remise aan. Pascal accepteerde deze gretig en zo werd de nummer 2 met 5-3 verslagen.
| De Vughtse Toren 1 (1847) | HSC 2 (1869) | 3-5 |
| Frits Akkermans (1779) | Pascal Boudewijns (1901) | ½-½ |
| Evelina Getmanchuk (1964) | Paul van Asseldonk (1975) | 0-1 |
| Marc Viering (1943) | Retze Faber (1903) | 0-1 |
| Gerard Fedyszyn (1861) | Hans Nacinovic (1890) | 0-1 |
| Wim Viering (1887) | Roel van de Donk (1855) | ½-½ |
| Geert van der Cruysen (1881) | Wilfried van de Kimmenade (1820) | 1-0 |
| Kees de Laat (1765) | Rob Bakels (1777) | 1-0 |
| Ren Vleer (1699) | Joost Rutten (1832) | 0-1 |
Ronde 3 (22 november): HSC 2 - Dubbelschaak '97 2 (door Pascal Boudewijns)
Op 22 november speelde HSC 2 thuis tegen Dubbelschaak 2. Het werd een spannende strijd.
De aftrap werd genomen door Hans; na dameruil vonden beide heren eigenlijk wel dat de muziek uit de stelling was en besloten redelijk vroeg tot remise. Eigenlijk had ik Hans toen aan moeten wijzen om het verslag te schrijven, maar vooruit, omdat hij reeds vervangend teamleider was, heb ik dat maar gelaten.
Vervolgens begonnen de punten binnen te stromen. Roel bijvoorbeeld, min of meer vaste invaller, begon voortvarend aan zijn partij. Had initiatief en ruimte in het centrum, plus een half open f-lijn en bekwaam speelde Roel dit tot een vol punt uit. Mooi!
Daar voegde Retze vervolgens een vol punt aan toe, en dat was een meevaller, want de gehele partij ging gelijk op. Zijn tegenstander hanteerde, zoals in meerdere partijen waar ik hem van ken, een strategie waarmee hij zichzelf met een geïsoleerde d-pion opzadelt. Deze pion wordt dan gedurende de hele partij een aanknopingspunt om te proberen te veroveren, wat meestal niet lukt. Retze bood dan ook maar eens remise aan, toen hij dit inzag. Normaal wordt dit halfje meteen aangenomen, echter zijn tegenstander weigerde, maakte een fout en verloor... 2½-½ voor. Prima tussenstand!
Daar kwam een mooi halfje bij van Paul, die tegen de sterkste speler van Dubbelschaak speelde. De opening ging gelijk op. Toch verloor Paul ergens een pionnetje. Volgens Paul zelf offerde hij die om een pionneneindspel met ongelijke lopers in te gaan. Dit hield hij eenvoudig remise en een mooie 3-1 tussenstand was het gevolg.
Met mooie stellingen van Jean-Paul en Joost leek het een mooie middag te worden. Vervolgens ging het overal mis.
Te beginnen met uw verslagschrijver op bord 1. Wie tijdens zijn partij even naar mijn stelling keek moet gedacht hebben: "bah wat een stelling". En dat was het ook. Ik pakte de opening veel te passief aan en moest de gehele partij keepen met mijn stukken rondom mijn koning. Een witveldige loper die op d7 tegen pionnen links en rechts aankeek. Ik had veel tijd nodig om alle dreigingen te pareren en toen ik eindelijk wat lucht had, aan aanvallen kon gaan denken, liet ik mijn tegenstander pardoes toch nog met de dame binnenvallen waarna mijn stelling helemaal instortte, 3-2.
Ondertussen ging het helemaal fout bij Jean-Paul. Binnen tien zetten stond het bord al in vuur en vlam, toch wel langzaamaan een handelsmerk van onze man: lekker op het scherpst van de snede. Nadat de eerste kruitdampen verdwenen waren, was het de beurt aan de tegenstander om een stuk in te laten staan voor grote aanval. Deze wist Jean-Paul af te remmen. Daarna ging het fout. Nadat mijn partij afgelopen was, en ik weer ging kijken, stond onze man een toren achter, wel met een vrijpion op de tweede rij. Na gedwongen dameruil bleek deze vrijpion eenvoudig tegen te houden en werd het 3-3.
Nog twee borden over...
Ton was de volgende die het onderspit moest delven. Hij had zowel een halfopen a-lijn als h-lijn. Gevolg was een enorme pionnenmuur aan beide kanten. Daarbij verloor Ton een pionnetje, maar erger was, hij had totaal geen initiatief en moest lijdzaam toezien hoe zijn tegenstander vooruitgang boekte met uiteindelijk winst tot gevolg. En was het ineens 3-4...
Alle hoop was toen gevestigd op Joost. Zijn tegenstander had gulzig een pion gewonnen op a6, maar dat stuk kon meerdere keren aangevallen worden. Het paard wegzetten zou torenverlies inhouden. Het paard ging er dus vanaf. Wel nam Joosts tegenstander als compensatie nog een extra pion mee. Uiteindelijk werd het een moeilijk eindspel van koning toren vier pionnen tegen koning toren loper en een pion (Joost). In de analyse boven aan de bar vonden we een winstweg, echter Joost beneden achter het bord zonder computer enzovoorts niet, en verzandde de partij in remise. Jammer Joost!
En bleven we met lege handen achter, een kleine 3½-4½ nederlaag. Rest ons de komende wedstrijden de rug te rechten en te zorgen dat we niet in degradatiegevaar komen.
Heren, ik reken op ons!!
| HSC 2 (1873) | Dubbelschaak '97 2 (1891) | 3½-4½ |
| Pascal Boudewijns (1910) | John van Dijk (1934) | 0-1 |
| Paul van Asseldonk (1959) | Peter Boll (2109) | ½-½ |
| Jean-Paul Fransen (1950) | Arjan Schuurmans (1889) | 0-1 |
| Hans Nacinovic (1889) | Gilion Berkelmans (1905) | ½-½ |
| Retze Faber (1900) | Hans Heijstek (1885) | 1-0 |
| Joost Rutten (1834) | Steven Miltenburg (1767) | ½-½ |
| Roel van de Donk (1831) | Tom van Stiphout (1858) | 1-0 |
| Ton Hageman (1708) | Geert Tiellemans (1783) | 0-1 |
Ronde 2 (1 november): De Combinatie 2 - HSC 2 (door Rob Bakels)
Op zaterdag 1 november speelden wij in Asten tegen De Combinatie 2. De 2 sterkste spelers ontbraken bij onze tegenstander en dat was te merken in de einduitslag.
Als eerste was Jean-Paul klaar. Na 5 zetten stond het bord al in brand. Jean-Paul won een kwaliteit maar volgens Jean-Paul had zijn tegenstander het beter kunnen doen waardoor Jean-Paul minder zou komen te staan. Gelukkig gebeurde dat niet. Toen Jean-Paul ook nog een stuk dreigde te winnen gaf zijn tegenstander op, 0-1.
Daarna was Hans op bord 4 klaar. Beide partijen hadden dreigingen in de stelling, maar daardoor konden beide partijen niet vol druk zetten. Er moest ook naar de eigen verdediging gekeken worden. Dat resulteerde uiteindelijk in remise, ½-1½.
Ik was de volgende die klaar was. Mijn tegenstander speelde in het middenspel een paar mindere zetten achter elkaar waardoor ik druk op een paard op e6 kreeg. Uiteindelijk won ik het paard tegen een pion. Toen ik in de slotstelling met de koning binnen dreigde te komen gaf mijn tegenstander op, ½-2½.
Pascal won op bord 1. Hij kwam met wit goed uit de opening en was met zijn dame op g4 vol in de aanval. Zijn tegenstander verdedigde zich kranig maar uiteindelijk kon Pascal het punt naar zich toetrekken, ½-3½.
Ook Paul won op bord 2. Hij kreeg met zwart vanuit de opening een pion op e4. Tegenstander kon deze niet terugwinnen en vervolgens drukte Paul zijn tegenstander langzaam van het bord, ½-4½.
Wilfried had met wit een favoriete opening te pakken. Hij kreeg een sterk paard op e5 en zette een aanval op die uiteindelijk het punt opleverde, ½-5½.
Paul Sanders speelde op bord 8. De hele partij was gelijkwaardig. Op het einde miste Paul echter mat in 2 volgens Pascal. Paul zag het niet en met ieder een pion die op promoveren staat, besloten de beide heren tot remise, 1-6.
Als laatste was Roel bezig. Hij won in het middenspel 2 pionnen en probeerde deze vervolgens naar promotie te manoeuvreren. Echter Roel had een redelijk open koningsstelling en moest uitkijken voor een tegenaanval. Langzaam maar zeker dirigeerde Roel zijn pionnen naar de overkant. Toen zijn tegenstander promotie niet meer kon verhinderen, gaf hij op, 1-7.
Deze overwinning hebben we na afloop goed gevierd in Lokaal 42.
| De Combinatie 2 (1817) | HSC 2 (1859) | 1-7 |
| Kees van Pelt (1715) | Pascal Boudewijns (1910) | 0-1 |
| Tibor Hurkmans (1928) | Paul van Asseldonk (1959) | 0-1 |
| Joey Weerts (1878) | Jean-Paul Fransen (1950) | 0-1 |
| Martien van der Sanden (1898) | Hans Nacinovic (1889) | ½-½ |
| Loran Schlangen (1786) | Wilfried van de Kimmenade (1808) | 0-1 |
| Embert Berkers (1761) | Roel van de Donk (1831) | 0-1 |
| Ellen Meijer (1770) | Rob Bakels (1764) | 0-1 |
| Piet Berkers (1801) | Paul Sanders (1761) | ½-½ |
Ronde 1 (4 oktober): HSC 2 - HMC Den Bosch 3 (door Rob Bakels)
Op zaterdag 4 oktober begon ons seizoen in de zaterdagcompetitie. We speelden eenmalig op onze oude schaaklocatie, Partycentrum De Molen.
Als 1e stond Hans langs mijn bord om te vertellen dat ie verloren had. Volgens Hans had ie zijn stukken flink in de weg gezet voor zichzelf en zag hij te laat dat hij een dreigende vork niet meer zou kunnen voorkomen zonder materiaalverlies. Op hoop van zegen toen maar een stuk geofferd voor twee pionnen. Maar zijn tegenstander haalde vakkundig alle mogelijke dreigingen van Hans eruit en toen was het heel snel afgelopen, 0-1.
Ikzelf had zwart op bord 7 en ik kwam direct door een openingstruc onder druk te staan. Mijn tegenstander had het loperpaar. Ik kon een vesting bouwen, maar met een pion meer durfde ik de pionnen niet op te spelen vanwege de dreigende lopers. Een remiseaanbod van mij werd geaccepteerd, 0-5-1,5.
Wilfried zijn partijverslag volgt hieronder: Vandaag speelde ik met zwart op bord vijf tegen Jonas Verstegen, het elfjarige jeugdtalent en kersverse Nederlands kampioen rapidschaken in zijn leeftijdscategorie. Een ontmoeting die ik met gepaste bewondering tegemoet trad, want hoewel hij jong is, straalt zijn spel al een volwassen scherpte uit. Ik koos voor de Botvinnik-Carls Defense: (1. e4 c6 2. d4 d5 3. e5 c5 4. dxc5 Pc6) een variant die ik prettig vind vanwege de actieve mogelijkheden voor zwart. Al snel ontstond er een dynamisch middenspel waarin ik met ...f4 het initiatief naar me toe trok. Het kantelpunt kwam toen Jonas besloot mijn paard te slaan met zijn loper op c2, in plaats van die loper veilig terug te trekken naar h2. Na Lxh7+ had ik een kwaliteit meer tegen twee pionnen, een voordeel dat ik zorgvuldig uitbouwde. Toen ik ook nog de witte pion op e5 wist te veroveren en een matdreiging wist te neutraliseren, begon het bord in mijn voordeel te kantelen. Na slechts 19 zetten gaf Jonas op. Een sportieve beslissing en een teken van zijn inzicht: hij zag dat de stelling niet meer te redden was. Maar eerlijk is eerlijk; ik vermoed dat ik volgend jaar tegen hem geen schijn van kans meer maak. Zijn talent is onmiskenbaar en ik heb het gevoel dat dit nog maar het begin is van een indrukwekkende schaakcarrière. Voor nu: een mooie overwinning, een leerzame partij en een ontmoeting met een toekomstig schaakmeester in wording, 1.5-1.5.
Joost was de volgende die klaar was met een teleurstellend resultaat. Joost stond vanaf het begin heel goed, had zijn tegenstander onder druk en in de eindstelling stond Joost een mooie kwaliteit voor. Helaas trapte Joost in een truc waardoor hij mat ging of veel materiaal verloor, 1.5-2.5.
Ook Ton verloor zeer onnodig. Na een lange strijd ontspon zich een eindspel waarbij zijn tegenstander 1 pion meer had. Net toen Ton deze pion te pakken kreeg, ging het mis. Ton nam de pion en zijn tegenstander kwam met de koning naar voren. In plaats van even rustig de tijd te nemen, zette Ton direct zijn koning op een veld waardoor tegenstander de oppositie kon pakken. Die liet zijn tegenstander zich niet meer ontnemen en zo was een zekere remise ten slotte toch een verlies, 1.5-3.5.
Roel op bord 6 speelde de hele middag een partij de in balans was. Die balans werd nooit meer verstoord, 2-4.
Paul op bord 1 en Jean-Paul op bord 3 waren nog bezig. Ik verwachtte van beiden een punt hoewel de partij van Jean-Paul moeilijker te beoordelen was.
Jean-Paul lukte het inderdaad om dat punt te pakken. In een onoverzichtelijk spel drong Jean-Paul uiteindelijk met zijn toren de witte stelling binnen en dat was reden voor zijn tegenstander om op te geven, 3-4.
Als laatste was Paul bezig. Paul stond steeds iets beter, maar rond de 40e zet deed Paul het niet nauwkeurig genoeg en verzandde de partij in remise.
Helaas verloren 3.5-4.5. De volgende keer beter. Het onnodige verlies werd in Lokaal 42 weggespoeld met heerlijke koude bieren. En de Rhodosschotel bij de Griek verzachtte onze nederlaag enigszins.
| HSC 2 (1840) | HMC Den Bosch 3 (1844) | 3½-4½ |
| Paul van Asseldonk (1959) | Mathijs Vogels (1952) | ½-½ |
| Hans Nacinovic (1901) | Niek Philipsen (1930) | 0-1 |
| Jean-Paul Fransen (1901) | Lars Verhoeven (1902) | 1-0 |
| Joost Rutten (1847) | Bram Sekreve (1832) | 0-1 |
| Wilfried van de Kimmenade (1794) | Jonas Verstegen (1837) | 1-0 |
| Roel van de Donk (1833) | Mike Adriaanse (1785) | ½-½ |
| Rob Bakels (1763) | Hans Wennekes (1787) | ½-½ |
| Ton Hageman (1720) | Tim Thole (1727) | 0-1 |
