Helmondse Schaakclub

Facebook

Verslagen van HSC A

 

7 december 2018: KiNG B - HSC A (door Maarten Smit)
Op vrijdag 7 december togen we opnieuw naar Tilburg om voor de eerste keer ooit tegen KiNG B te spelen. Twee seizoenen geleden speelden we al ooit uit tegen KiNG, maar toen troffen we hun A-team. Die wedstrijd speelde zich destijds af in het clublokaal van De Stukkenjagers, dus vanavond mochten we dan eindelijk café Boulevard binnenlopen (Johan kende deze locatie al, hij komt hier wel vaker op vrijdagen om te snelschaken). Een leuk gezellig café met een hele mooie (schaak)zaal achter was een prima decor voor een spannende wedstrijd. En dat werd het.
Aan het begin van de avond werd de aanwezigen een kleine Bossche Bol aangeboden om de verjaardag van Bart van den Berg te vieren. Dit was de tegenstander van Pascal en hij werd dan ook van harte gefeliciteerd met zijn verjaardag. Meerdere felicitaties of zelfs cadeaus wenste onze man hem echter niet te geven. Een opmars met de e-pion, al vroeg in het middenspel, leverde Pascal een kwaliteit op en toen er enkele zetten later een vrijwel ondekbare matdreiging op het bord werd getoverd, was het de beurt aan Van den Berg om zijn tegenstander de hand te schudden.
Jerzy mocht op het eerste bord teamleider Bob Jansen bestrijden. Hij had twee jaar geleden, in bovenvermelde wedstrijd, met zwart verloren en had dus nog wat recht te zetten. Dit keer had hij wit, dus wellicht waren er mogelijkheden. "Slaan op b2 is altijd fout" is een bekende schaakwijsheid die Jansen volledig aan zijn laars lapte. Niet alleen sloeg hij met zijn dame op b2, hij nam ook nog de toren op a1 mee. De dame was hierna ingesloten, maar Jansen had zijn hoop gevestigd op de volgende zet:

Fantastisch gespeeld door Jerzy! En een 0 - 2 voorsprong! En een half puntje verwijderd van onze eerste zege dit seizoen!
Dat bevrijdende halfje moest van mij komen, want Johan was inmiddels in een toch wel wat slechter eindspel terecht gekomen, ondanks een pluspion. Mijn opponent Bo de Veth offerde al op de vierde zet een pion voor onduidelijke compensatie. Het vervolg speelde ik, denk ik, wel goed en toen ik een tweede pion kreeg had ik alle vertrouwen in een goede afloop. Toch kreeg De Veth kansen omdat ik mijn koning noodgedwongen in het midden moest houden. Ik bleef twee pionnen voor, maar mijn tegenstander offerde een kwaliteit om verder te kunnen komen. En daar bleef het niet bij, kijk maar even mee:
Mijn sympathieke opponent nam haast beschaamd mijn felicitaties in ontvangst, maar eigenlijk heeft hij het gewoon goed gedaan. Hij maakte het mij dermate moeilijk dat ik het smalle pad naar de overwinning niet kon vinden. Te moeilijk voor mij.
Tja, en toen moest Johan het dus weer doen. Ditmaal was de opdracht niet om te winnen, maar om een remise uit het vuur te slepen. Helaas gaf zijn stelling daar geen mogelijkheden meer voor. Zoals gezegd was hij een pion voor gekomen, maar het witte paard was veel sterker dan de zwarte loper. De pion moest worden teruggegeven en daar kwam geforceerd nog een pionnetje bij. Voordeel was dan wel dat het witte paard daarmee ook opgeruimd werd, maar het toreneindspel van drie tegen twee pionnen beloofde nog altijd niet veel. Dit kwam door de inactieve zwarte toren en die was ook niet te activeren op straffe van pionverlies. Een witte pionnendoorbraak was even later snel beslissend.
En daarmee wonnen alle witspelers en kwam er een 2 - 2 eindstand op het scorebord. Jammer dat we voor de tweede keer op rij de overwinning hebben laten liggen.

 

KiNG B (1907) HSC A (1948) 2 - 2
Bob Jansen (2206) Jerzy Cebula (1926) 0 - 1
Youri Gerritse (1840) Johan Wuijts (1937) 1 - 0
Bart van den Berg (1624) Pascal Boudewijns (1935) 0 - 1
Bo de Veth (1958) Maarten Smit (1995) 1 - 0

 

14 november 2018: De Stukkenjagers B - HSC A (door Maarten Smit)
De uitwedstrijd op 14 november tegen De Stukkenjagers B zou wel eens onze laatste kans kunnen zijn op een overwinning dit seizoen. Want de hoofdklasse in de avondcompetitie is akelig sterk bezet. Het B-team van de grootste club in Tilburg was in ieder geval op papier ongeveer gelijkwaardig aan ons team, dus hing het van de vorm van de dag af of er wat te halen zou zijn vanavond.
In eerste instantie hadden we niet veel te klagen halverwege de wedstrijd. Jerzy en ik stonden goed terwijl de overige twee nauwelijks problemen hadden. Deze situatie was voor Johan reden een vroeg remiseaanbod te plaatsen op bord 1, maar dat werd afgeslagen.
Mijn partij verliep volledig naar wens. Door een foutje van Bas Rosheuvel kon ik diens pionnenstructuur danig verminken en na ruil van alle torens resteerde een gewonnen eindspel van dame en sterke loper tegen dame en zwakke loper. Het uitbuiten van de pionnenmeerderheid op de damevleugel zou mij weldra een overwinning moeten opleveren. Maar ja, ik word een oude man. Een paar slechte zetten later kreeg mijn opponent de gelegenheid om via een stukoffer eeuwig schaak af te dwingen. Ik moest er wel op in gaan, omdat het anders wellicht nóg slechter voor mij zou aflopen. Een treurig einde van een op zich hele goede partij.
En daarmee was onze tegenspoed nog niet voorbij. De partij van Pascal was sinds de opening met snelle dameruil in rustig vaarwater beland en remise leek het enige mogelijke resultaat. Helaas was Pascal in een poging toch nog te winnen wat te gretig en sloeg met zijn toren een vergiftigd pionnetje. Sebastiaan Dijksman had deze truc keurig opgezet en kwam na een schaakje gevolgd door een (door onze man overziene) paardvork een volle toren voor. Ook hier een half punt weggegooid dus.
En het werd nóg erger. Jerzy stond waarschijnlijk wel gewonnen in een eindspel van toren en loper tegen toren en loper, want hij was twee volle pionnen voor gekomen. Helaas liet hij zijn toren insluiten waardoor hij genoodzaakt was een kwaliteit te geven. Het resterende eindspel bood Ruud Feelders geen winstkansen zodat hij remise voorstelde. "Dat doet ie nooit", zei de toekijkende Johan nog tegen mij, daarmee doelend op Jerzy, die inderdaad vaak doorgaat tot het gaatje. Maar hij zag blijkbaar niets meer in zijn stelling en nam het voorstel aan, ongetwijfeld met het gevoel dat er deze partij méér in had gezeten.
In plaats van ½ - 2½ voor, stonden we dus met 2 - 1 achter en dat gaf César Becx de mogelijkheid remise aan te bieden. Nu was het echter Johan die weigerde, uiteraard in opdracht van de teamleider die hem even daarvoor had verteld dat er gewonnen moest worden. In een stelling waarin niets aan de hand was voor beide spelers moest Johan na een hectische tijdnoodfase gaan forceren. Met ieder een kwartier extra tijd moest de uitvluggerfase (zonder increment) de beslissing brengen. Nu is Johan een behoorlijk handige snelschaker en hij slaagde er in de boel flink te compliceren. Becx won een pionnetje, maar gaf Johan kansen op de koningsvleugel. Toen de tijd van de Tilburger onder de minuut kwam, wist ik dat Johan de held van de avond zou worden. Uiteindelijk ging er een zwarte toren van het bord en had onze typische witspeler een zeer belangrijk punt gescoord!
En daarmee redde hij een matchpunt, waar zijn teamgenoten er eerder twee weggaven. Maar we zijn van de nul af. Nu maar kijken of we op meer dan 1 gaan finishen...

 

De Stukkenjagers B (1945) HSC A (1948) 2 - 2
César Becx (2060) Johan Wuijts (1937) 0 - 1
Ruud Feelders (2035) Jerzy Cebula (1926) ½ - ½
Bas Rosheuvel (1816) Maarten Smit (1995) ½ - ½
Sebastiaan Dijksman (1867) Pascal Boudewijns (1935) 1 - 0

 

23 oktober 2018: HSC A - De Stukkenjagers A (door Maarten Smit)
Na een kleine nederlaag in de eerste ronde was op dinsdag 23 oktober de eerste thuiswedstrijd in de hoofdklasse, en dat was meteen al een zware dobber. Maar goed, dat kan ik waarschijnlijk van elke nog komende wedstrijd gaan schrijven. Want we zijn, als niet gepromoveerd team (HSC A werd vorig seizoen derde in de eerste klasse), tóch in deze klasse terecht gekomen, omdat de spelers van het wél gepromoveerde HSC B daar geen trek in hadden (op Johan na). We zullen dit seizoen dus een underdogpositie hebben in de meeste wedstrijden en de kans is groot dat we op één van de drie degradatieplaatsen terecht gaan komen.
Tegen De Stukkenjagers A uit Tilburg was het devies: probeer de schade beperkt te houden. Want met gemiddeld bijna 250 ratingpunten per bord minder maakten we ons geen illusies over een goed resultaat.
Gedurende de wedstrijd tekende zich een grote nederlaag af. Op elk bord van ons werd een pion verloren en onze opponenten vertrouwden op hun eindspelkennis om de punten binnen te harken. Dat lukte op bord 2 en 3. Johan verloor na de opening een pionnetje en zag tegenstander Tijmen Kampman nóg een pion snoepen. Toen duidelijk werd dat er nóg meer witte pionnen zouden sneuvelen, hield Johan het voor gezien.
Jerzy stond vanaf de opening vrij snel vrij slecht. Hij werd gedwongen tot Kf8 met de toren nog op h8 en dat speelt niet zo prettig. Er werd een pionnetje gewonnen door tegenstander Luuk Baselmans en na afwikkeling werd het eindspel van twee torens, een paard en vijf pionnen tegen twee torens, een loper en vier pionnen soepeltjes uitgeschoven.
Daarmee was de Tilburgse teamwinst reeds een feit, want even daarvoor eindigde de partij van Pascal. Hij had zijn tegenstander met een verminkte damevleugel pionnenstructuur opgezadeld, maar Sjoerd van Roon had het loperpaar als compensatie. Pascal drong met zijn dame de zwarte koningsstelling binnen, maar moest erop bedacht zijn dat zijn dame zou kunnen worden ingesloten. Dit gebeurde niet, de dames werden geruild, maar wel ten koste van een pion. Heel erg was dat niet, want in het ontstane dubbel toreneindspel had onze man voldoende compensatie. Zijn tweede remiseaanbod werd daarom geaccepteerd.
Ik mocht aantreden tegen Herman Grooten en kon de stelling met zwart aardig lang in balans houden. Een onderste lijn grapje kostte me een pion en na ruil van diverse stukken resteerde een toreneindspel met pluspion voor mijn opponent (b, f, g en h tegen f, g en h). Ik zag de bui al hangen en verwachtte dat de Meester dit feilloos zou uitspelen. Maar de tijd begon een factor te worden; mijn zetten kwamen vrijwel à tempo, terwijl de witspeler steeds in de denktank moest om een winstweg te vinden. Uiteindelijk resteerde de b-pion en hoewel mijn koning afgesneden was over de c-lijn, was zijn koning dat ook (over de derde rij, pion al op b4). Hiermee was remise onvermijdelijk.

De nederlaag van 1 - 3 viel dus nog best mee. Volgende keer mogen we tegen het andere Stukkenjagersteam...

 

HSC A (1953) De Stukkenjagers A (2195) 1 - 3
Maarten Smit (1985) Herman Grooten (2360) ½ - ½
Johan Wuijts (1983) Tijmen Kampman (2260) 0 - 1
Jerzy Cebula (1926) Luuk Baselmans (2101) 0 - 1
Pascal Boudewijns (1919) Sjoerd van Roon (2059) ½ - ½

 

28 september 2018: De Pion - HSC A (door Pascal Boudewijns)
Vrijdagavond 28 september speelde HSC A op de eerste speeldag al meteen zijn verste uitwedstrijd van het seizoen tegen Pion A. Vooraf verwachtten we pittige tegenstanders met hoge ratings; dat bleek achteraf wel mee te vallen. Helaas moesten we Maarten missen vanwege zijn werk, maar we hadden in Pim een waardige vervanger.
Pim was als vervangend wedstrijdleider bovendien ook de eerste die klaar was en liet een remise noteren. Er was nog genoeg materiaal op het bord, maar Pim vond dat hij wat minder stond, dus nam hij het remiseaanbod aan.
Vervolgens verloor Johan. Hij kwam toch redelijk tot goed uit de opening, sukkelde zichzelf in slaap en overzag een torenoffer gevolgd door geforceerd mat, 1½ - ½ achter.
Ikzelf tikte de gelijkmaker hierna binnen. Na een soort geweigerde Wolga moest ik mijn zwakke pionnen op e5 en d6 zien te behouden; pion d6 werd geruild en pion e5 werd dan maar met de f-pion gedekt. Hierna moest ik het initiatief aan mijn tegenstander laten, maar na wat consoliderende zetten mocht ik zelf aan aanvallen gaan denken. Mijn tegenstander ruilde zijn loper tegen mijn paard op c6 om zo een zwakke c-pion bij mij te creëren; vervolgens heersten mijn lopers over het bord en nam ik de verzwakte koningsvleugel onder vuur. Dat resulteerde al snel in een gewonnen stelling, 1½ - 1½.
Daarna ging het mis met Jerzy. Hij kwam in het middenspel toch wel aardig te staan met kansen, maar die werden in de kiem gesmoord. Op zoek naar meer werd het uiteindelijk minder en ging hij mat.
Helaas dus een teleurstellend en ietwat onnodige nederlaag. Gelukkig hebben we een sterk B-team zodat we min of meer alvast de garantie hebben, dat we ook volgend jaar 'gewoon' weer hoofdklasse spelen, heh heh!

 

De Pion (1928) HSC A (1950) 2½ - 1½
Ngo Hin Cheng (1978) Jerzy Cebula (1926) 1 - 0
Koen Riemens (1977) Johan Wuijts (1983) 1 - 0
Carlo Rens (1919) Pim Blijlevens (1972) ½ - ½
Henk Wennekes (1837) Pascal Boudewijns (1919) 0 - 1

Ons clublokaal

KNSB

NBSB

JSC De Pionier